Fame voor groep 8

Het leuke van een Nederlandse school is dat alle ‘ typische’ Nederlandse schoolactivitieten hier ook worden gedaan. Eén van de must-do’s is natuurlijk de groep 8-musical. Vorig jaar hadden we de musical al gezien op de HSL; we waren diep onder de indruk en durfden niet te hopen dat ‘onze’ groep 8 dat kon evenaren. Nadat de kinderen terug waren van een fantastisch kamp hebben ze  dan ook elke dag hard gerepeteerd voor de musical. De kinderen mochten zelf kiezen welke musical het werd en gelukkig werd het Fame (het alternatief was de Lion King, wat wel een hele grote klus was geworden met hele ingewikkelde kostuums....).

Fame!

De musical werd helemaal geschreven door meester Stan en juf Renske, er moesten echte audities worden gedaan die ook streng beoordeeld werden door de onderwijzers. De kinderen mochten zelf nummers uitkiezen die ze wilden zingen, waarbij het natuurlijk wel erg handig was dat alle kinderen perfect Engels spreken. Verschillende kinderen durfden het aan om solo’s te zingen, Daan ging echter meer voor het achtergrondkoor en een rol waarbij hij alleen hoefde te acteren.

Backing Vocals

Luid en duidelijk!

Ouders werden gemobiliseerd om te helpen met het decor, zang-, dans- en acteerlessen, maar de kinderen deden vooral heel veel zelf. En toen was het 19 juni zover: de uitvoering... ’s Ochtends was er een soort generale repetitie voor de kinderen van de onderbouw van de HSL en ’s avonds de echte uitvoering voor ouders, broers en zussen. De gymzaal was helemaal omgetoverd tot een theater en zat propvol.

gymzaal als theater

een echte prima ballerina

En de musical was geweldig, ongelofelijk wat een talenten de kinderen blijken te hebben, of het nou zingen, dansen, acteren, skateboarden of muziekmaken was; fantastisch! De rollen in de musical waren door Stan en Renske perfect verdeeld, zodat alle kinderen ook echt aan bod kwamen. Apetrots waren we op onze Daan, die erg grappig blijkt te kunnen acteren en helemaal niet bang was om dit luid en duidelijk te doen. Ja, kleine kinderen worden groot, dat is dan ineens glashelder... Ze zijn allemaal duidelijk klaar voor de volgende grote stap: op naar de middelbare school!

Applaus voor groep 8!!

Daan's lasergameparty

Daan had vorig jaar, toen-ie 11 werd, zijn verjaardag niet echt gevierd in Singapore omdat we er toen nog maar 2 weken waren. Reden te meer om nu zijn 12^e verjaardag uitgebreid te vieren! Samen met zijn beste vrienden Cas en Jari, die ook redelijk in de buurt jarig waren, hadden ze de hele klas uitgenodigd (te doen met 14 kinderen..) om te komen lasergamen.

De drie jarige vrienden

Een parkje in de buurt van Jari’s huis had voldoende open en besloten plekken om elkaar onder vuur te kunnen nemen, dus daar togen we naar toe, na eerst te hebben genoten van de heerlijke zelfgebakken appeltaarten van Cas.

Uitgebreide instructie

Nadat iedereen in oorlogskleuren was beschilderd en de geweren en hesjes waren uitgedeeld kon de strijd beginnen! Er werd in het begin vooral veel geschoten vanachter beschutte struikjes, maar gaandeweg werden ze steeds dapperder en durfden ze zich zelfs tot in het vijandige kamp te begeven. Hierbij was wel opvallend dat de jongens wat fanatieker waren dan de meiden, die meer bij elkaar bleven (zou er dan toch minder oorlog zijn met vrouwen aan de macht?!).

Aanvallen!!

Daan op oorlogspad

Sluipschutter

Na anderhalf uur rennen en schieten was iedereen moe en bezweet en gingen de pannenkoeken er prima in. Op naar de dertiende verjaardag!

Kampavonturen van Daan en Pim

Allebei de jongens zijn weer helemaal blij thuis na hun respectievelijke schoolkampen op Sentosa (Pim op groep 6 kamp) en op Tioman (Daan op groep 8 kamp). Alletwee waren ze we redelijk moe, want zo’n kamp is niet echt bevorderlijk voor je nachtrust, maar ze hadden het wel fantastisch gehad.

De twee groepen 6 voor de Merlion (Pim staat op de S)

Voor Pim is het natuurlijk wel een mazzeltje dat ze hier zelfs al in groep 6 op kamp gaan. Met de bus naar het eiland Sentosa, dat ook wel bekend staat als het vermaak-eiland van Singapore. Als we naar het strand willen, gaan we hier zelf ook meestal naar toe en verder is er zoveel te doen dat je je daar zeker niet hoeft te vervelen. Een uitstekende plek dus om een nachtje te blijven! Om kwart voor negen moesten ze op school komen, met een tas gevuld met allerlei spullen die uitgebreid in een checklijst stonden (kampshirt, hoed, zonnebrand, muggenspray, slaapzak, kleren, zwembroek, zwemshirt en nog veel meer). Pim had de avond vantevoren uitgebreid met mij gecontroleerd wat er allemaal mee moest en was er helemaal klaar voor!

Pim met zijn groepsgenoten

Liedjeszingend in de bus waren ze in drie kwartier al op de plaats van bestemming en begon de Amazing Race: een soort speurtocht in groepjes over het eiland met allerlei uitdagende opdrachten, zoals het bouwen van een zandkasteel (met gracht met water, wat nog niet meeviel..), maar ook het knuffelen van een metserslange python... Pim vond het allemaal geweldig en stortte zich overal enthousiast in.

Kom daar maar om in Nederland; een tattoo onder schooltijd!

Slangetje...

Na deze geweldige race was er ’s avonds een heerlijke barbecue door vaders van verschillende kinderen klaargemaakt en een spannend spel levend stratego op het strand in het donker. ’s Avonds sliepen (nou ja, pogingen daartoe) ze met vier jongens in een hutje, waarbij Pim toch meer op mij lijkt dan ik dacht, want hij kon vooral niet slapen door ‘zand in zijn bed’...

De vaders deden de BBQ, maar de kinderen mochten snijden

Geen kamp zonder kussengevecht!

De volgende ochtend was er na het uitgebreide ontbijt nog tijd voor enkele ritjes met de ludge (soort skelter) naar beneden en mochten we ze moe maar voldaan weer ophalen halverwege de middag. Super!

Racen naar beneden blijft leuk

Daan had een wat langer kamp (4 nachten), waarbij het niet alleen de bedoeling was dat ze leuke dingen deden, maar ook dat ze er nog wat van opstaken. En waar kun je dat beter doen dan op een prachtig tropisch eiland in Maleisië? Ontaard vroeg om 5.30 uur op maandagochtend stonden wij met zijn allen Daan uit te zwaaien, want het was nog wel een stukje rijden (2 ½ uur) en een uur varen voor ze op hun bestemming waren. Toen ze aankwamen mochten ze gelijk gaan lunchen, waarna ze verdeeld in drie groepen van 10 onder leiding van superenthousiaste biologen een flinke wandeling door het regenwoud gingen maken.

Heeeel vroeg 's morgens vertrekken

Even afkoelen in het regenwoud

’s Avonds sliep Daan met zijn beste vrienden Cas en Jari in 1 hutje, wat natuurlijk erg gezellig was. Volgens meester Stan waren ze meestal wel zo moe, dat er tussen half 10 ’s avonds en half 8 ’s ochtends weinig geluid uit hun hutje kwam. Uit de hut van de meisjes die naast ze sliepen kwam aanmerkelijk meer herrie, vooral toen een meisje er bij het douchen achterkwam dat er een garnaal in haar zwemshort was blijven hangen na het snorkelen...

heel groep 8 klaar voor de snorkeltrip


Hele nare plek voor een kamp...

Jump!!

De volgende dagen zaten nog vol met snorkeltrips, een hike van wel 7 uur door het regenwoud en, volgens Daan het allermooiste, een duik vanaf een (ijskoude!?!) waterval in de jungle. Ook in de avonden kregen ze nog presentaties over de dingen die ze hadden gezien of nog gingen zien, zodat Daan echt met een hoop nieuwe kennis op vrijdagmiddag weer op school terug kwam. Ook erg leuk is dat ze zelf een blog bij hebben gehouden over hun kamp op Tioman:  :http://tioman2012.blogspot.com

kampgroepsfoto

Openlucht concert in de Botanic Garden

Elke maand worden er in de Botanische tuin van Singapore (gratis) klassieke concerten van een uur gegeven. Toen we daarvan hoorden zeiden we meteen dat we daar eens naar toe zouden gaan, maar ja, daar kwam natuurlijk niets van terecht. Als ik een keer bedacht dat we dat zouden kunnen doen bleek het concert net de week ervoor al te zijn geweest...  Toen vriendin Maja mailde dat zij daar deze zondag naar toe gingen, met nog twee andere families, was ik dus meteen enthousiast. Omdat het moederdag was, mocht ik ook kiezen wat we zouden gaan doen. Daan en Pim leek die klassieke muziek nou niet echt fantastisch, maar het vooruitzicht van een potje voetballen met Jari en Iven maakte veel goed.

gewoon een leuke foto van Daan

Maja had verteld dat zij eten voor een picknick mee zouden nemen, maar wij hadden natuurlijk niet veel in huis (op moederdag zorgt Ardy voor het eten, dus gaan we dan altijd uit eten...). Ter plekke zou ook vast wel van alles te koop zijn (het blijft toch Singapore), zodat we met wat blikjes bier en frisdrank vertrokken. Het weer was prima (bewolkt, dus niet te heet en geen regen), zodat we op weg naar de Botanische tuin al merkten dat we niet de enigen waren die op dit goede idee waren gekomen. De meeste mensen waren ook duidelijk beter voorbereid dan wij, want sjouwden met grote koelboxen, stukken karton en/of picknickkleden richting het paviljoen waar het orkest al opgesteld stond.

drukte van belang

paviljoen in het water



We kwamen de andere families al snel tegen en vonden nog een mooi plekje achter de geluidsinstallatie. Het concert was leuk, met mooie muziek, maar ook enigszins bijzaak, het was vooral erg gezellig om te borrelen en kletsen met iedereen. De kinderen (maar liefst 14 in totaal) vonden een stukje verderop nog een mooie plek om ‘politie-en-boef’ te spelen en vermaakten zich prima. Pim vond zelfs de klassieke muziek best mooi, want "hij kende ze allemaal al van de filmpjes van Tom en Jerry"...

moe, warm, bezweet, maar voldaan..

Op het eind van het concert meldde de dirigent dat er hoog bezoek (naast alle moeders die erg belangrijk waren op deze moederdag) onder het publiek was, namelijk de president van Singapore. Die zwaaide ook nog even naar iedereen en sprak kort nog wat, zodat we nu ook kunnen zeggen dat we geborreld hebben met de president!

presidentieel bezoek

Op voor een Singaporees rijbewijs

In Singapore moet je, als je als buitenlander langer dan 1 jaar auto wil rijden, een Singaporees rijbewijs halen. Dit betekent gelukkig niet dat je opnieuw op moet voor een praktijkexamen, maar wel dat je een theorie-examen af moet leggen. We zijn inmiddels al een jaar hier in Singapore (de tijd vliegt!), zodat we hier ook aan moesten geloven.

Straatbeeld is ook net wat anders dan in Wageningen..

De regels zijn grotendeels hetzelfde als in Nederland, maar er zijn ook best nog wel wat verschillen (linksrijden en allerlei strepen op de weg die aangeven of je mag parkeren en/of stoppen). Wat verder niet meeviel was dat de manier van vragenstellen duidelijk anders is dan in Nederland; dingen die wij buitengewoon onbenullig vinden, worden hier gevraagd (bijvoorbeeld: hoeveel snelwegen heeft Singapore en wat is de exacte straf voor rijden onder invloed van alcohol?). Tel daarbij op dat het natuurlijk eeuwen geleden is dat we in Nederland ons theorie-examen hebben gehaald, en we hebben toch een uitdaging te pakken!

Niet alle vragen waren even moeilijk...

Bijna net zo lastig als het doen van het examen bleek echter het aanvragen van het examen. Je kon dat (heel klantvriendelijk) online doen, maar toen ik 1 keer het verkeerde nummer intikte werd ik uit het systeem gegooid en kwam er niet meer in. Toch maar langs het kantoor dus, ‘ even’ op een zaterdagochtend. Bij binnenkomst bleek al dat we niet de enigen waren; de wachtruimte zat bomvol met tientallen mensen. Na een nummertje te hebben getrokken was het wachten geblazen, waarbij het gevaarlijk was om even weg te lopen omdat de nummers in een onnavolgbare volgorde aan de beurt kwamen.

Natuurlijk in Singapore: safety first!

Na 2 uur (!) geduldig wachten, waarbij Daan en Pim natuurlijk iets minder geduldig waren, waren we aan de beurt. Nadat we bij het ene loket 4 handtekeningen hadden gezet, werden we via een soort geldautomaat en twee computers waar je alles zelf in moest vullen, maar waarbij wel per computer 1 persoon stond te helpen eindelijk zover dat we een datum konden kiezen voor het examen. Lang leve de Singaporese bureaucratie! Er was geen plek meer om alletwee tegelijk op te gaan, zodat Ardy 1 uur eerder mocht dan ik. En toen was het dus studeren geblazen... Met een geleend theorieboekje en met hulp van een website waarbij je alle vragen kon oefenen hoopten we het voldoende onder de knie te krijgen. Ard had als excuus dat hij veel op reis was en dus niet veel kon oefenen, maar ik had als ‘homemaker’ (eufemisme voor huisvrouw) natuurlijk geen enkel excuus om te zakken. Toen Ardy met een brede grijns op zijn gezicht uit het examenlokaal kwam met de score 50 vragen goed van de 50, werd de druk nog verder opgevoerd. Gelukkig viel het voor mij ook reuze mee en had ik er ook 50 goed. We hebben de rijbewijzen dus binnen en moeten ze alleen nog maar zien te houden. In Singapore werken ze namelijk al met een puntenrijbewijs, van 13 punten per jaar. Door het rood rijden wordt al beboet met 12 punten aftrek; nog een uitdaging dus!


Plaatje (rijbewijs dus!)

Leve de koningin!

Met 4000 Nederlanders die in Singapore wonen, werd Koninginnedag hier ook uiteraard gevierd. Voor de kinderen was er op 27 april op school een circuit met oudhollandse spelletjes als blikkengooien, koekhappen, spijkerpoepen en sjoelen. Alle kinderen mochten oranje uitgedost naar school komen en er bleken mooie creaties tussen te zitten. Natuurlijk is koninginnedag niet alleen maar lol hier in Singapore, het volkslied werd heel serieus uit volle borst gezonden onder het hijsen van de vlag in aanwezigheid van de ambassadeur. Aan Pim de grote eer om deze vlag te hijsen, wat nog niet zo eenvoudig was; het was de bedoeling dat de vlag heel geleidelijk omhoog ging en precies aan het einde van het lied bovenaan was. Na wat oefenen liep het 27 april gesmeerd.

En hijsen maar..

Voor de volwassenen was er ’s avonds eerst een receptie georganiseerd door de ambassade met ook het volkslied, toespraken en vooral veel gezellige en interessante mensen. De hapjes waren ook allemaal echt Nederlands: nieuw haring, bitterballen, hutspot met rookworst, blokjes kaas en stukjes appeltaart. Vreemd hoe lekker je dit weer vindt als je het niet gewoon kan kopen..

Lekker haringhappen...

Na de receptie, die we (uiteraard) als 1 van de laatste verlieten zijn we naar het Oranjebal geweest op de Hollandse club, met optredens van een Singaporese coverband en (jawel!) De Deurzakkers. De omschakeling van de serieuze receptie naar het feest was even wennen, maar na wat biertjes lukte dit aardig. Op het feest troffen we wat studenten waar er zowaar 1 uit Wageningen kwam (en een hele fanatieke aanhanger van VV Wageningen was, dat nu toch bijna hetzelfde is als SKV Wageningen) en een meisje uit Sint-Oedenrode; hoe klein kan de wereld zijn?



gezellig met Elena

Twee Rooise dames

Om 4 uur ’s morgens bleek echt bijna iedereen al naar huis te zijn en werd er al volop schoongemaakt terwijl wij nog buiten druk zaten te praten. Toch maar tijd dus om te vertrekken... We waren erg blij dat 1 mei (Dag van de Arbeid) hier een vrije dag is, zodat we een heel rustig dagje met veel water drinken aan het zwembad hebben doorgebracht.

Met de wereldberoemde Deurzakkers

Australië – Nemo en vrienden

daar ginds ligt het Great Barrier Reef

Eén van de must-see attracties van Australië is toch wel het Great Barrier Reef, dat wij als snorkel-enthousiastelingen, natuurlijk niet wilden missen. Met een grote katamaran vertrokken we vanaf Cairns, eerst naar een zandplaat-eilandje en daarna naar een rif op zee. De kwallen, met hun niet-vriendelijke eigenschappen, kwamen hier helaas ook nog voor, zodat we allemaal als een soort teletubbies, in strakke lycrapakken met capuchon en wanten gekleed, het water indoken. Gelukkig liep iedereen er zo bij, hoewel het sommigen beter stond dan anderen...

strak in het pak



Het was gelukkig wel meer dan de moeite waard: prachtige koralen, honderden kleurige vissen en zelfs drie schitterende zeeschildpadden, met net zo’n mooie grote ogen als in de film Nemo. Het was echt alsof je in een aquarium zwom. Ondanks onze PADI-certificaten uit Maleisië mochten we helaas niet duiken: in Australië moet je daarvoor minimaal 12 zijn. Gelukkig was alles al snorkelend net zo goed te zien en hebben we meteen een goede reden om nog eens terug te gaan naar Maleisië!

je kon de vissen zo volgen in het kristalheldere water

lekker in het zonnetje op het dek

De volgende dagen was het weer helaas wat minder met veel bewolking en ook aardig wat regen. In de omgeving was er gelukkig nog volop te bekijken met ook hier weer een waterhole om te zwemmen en prachtige watervallen. ’s Avonds lekker eten in 1 van de vele restaurantjes aan de boulevard van Palm Cove en de plaatselijke (erg lekkere) wijnen uitproberen, echt vakantie dus!


Daan was ook helemaal in de vakantiesfeer

beetje nat

hele mooie waterval

De terugvlucht via Sydney met eerst Jetstar en daarna Singapore Airlines was nog even spannend door onze krappe overstaptijd van 2 uur waarbij we onze koffers op moesten halen, opnieuw inchecken en van Terminal 2 naar Terminal 1 moesten. Gelukkig lukte het allemaal precies en waren we in een kleine 8 uurt weer thuis in Singapore. Het was een supervakantie!