De paden op, het water in en prachtig Luang Prabang

Na de zeer relaxte boot- en olifantentochten was het tijd om zelf weer actief te worden: een trekking dus. Na een mooie wandeling door de jungle zijn we langs een riviertje afgezakt naar mooie watervalletjes en een meertje waar we heerlijk hebben kunnen zwemmen, hoewel het water wel erg fris was... Speciaal voor Pim was hier ook een touw waarmee hij zich in het water kon slingeren, helemaal leuk dus!

Daarna was het weer tijd om terug te gaan naar Luang Prabang waar we nog 1 nachtje bleven. Luang Prabang is 1 van de mooiste en gezelligste Azatische steden die we totnutoe gezien hebben,  vol prachtige huizen uit de koloniale tijd en mooie tempels, met leuke restaurantjes en winkeltjes langs de rivier en in het centrum. Het is ook meer een provinciestadje dan een echte stad, maar Laos is zo dunbevolkt dat dit 1 van de grootste steden is. 

Na een ontspannen middag/avond met een fietstochtje door de stad mochten we ook de laatste dag van onze vakantie nog vroeg uit ons bed: om half 7 trokken de monniken door de hoofdstraat van Luang Prabang om aalmoezen te ontvangen, waar ze de rest van de dag van moeten eten. Hoewel het tegenwoordig ook vooral een toeristische attractie is, was het toch een heel mooi gezicht om al die monniken met hun oranje kleden te zien lopen. Anders dan de katholieke monniken zijn de meeste Boedhistische monniken maar voor een paar maanden of weken monnik; een mooie les in nederigheid en dienstbaarheid. Ook verzorgen de kloosters voor een belangrijk deel onderwijs voor jongens uit arme gezinnen, die vaak voor langere tijd het klooster ingaan. Daan en Pim vonden het allemaal erg interessant om te zien maar gaan alleen toch liever naar hun huidige scholen...

Hoe tem je een olifant?

Onze reis door Laos begon met een uitermate relaxte tweedaagse bootcruise over de Mekong rivier. We gleden langs een prachtig landschap van heuvels en bergen, begroeid met palmbomen, bamboe en andere tropische planten. Heel af en toe zagen we hutjes langs de oever en waterbuffels, olifanten die in de rivier een bad kwamen nemen.

Onze route via de Mekong rivier van
Houei Sai naar Luang Prabang

 

"Long boat" zoals wij die ook hadden

Onderweg stopten we bij een dorpje waar mensen nog echt hetzelfde leefden als 100 jaar geleden; zonder electriciteit of geld, helemaal zelfvoorzienend met wat de rivier en het regenwoud te bieden had, heel bijzonder! 

 

Erg leuk om jezelf op de foto te zien

Het hoogtepunt van onze Laos-reis was een tweedaagse ‘cursus’ olifanten temmen. In een vallei, vlakbij Luang Prabang, werden ‘oude’ werkolifanten opgevangen en mochten toeristen onder begeleiding van echte mahouts de olifanten mee verzorgen. Allereerst kregen we les in commando’s in het Laotiaans: pai pai was naar voren, kwa kwa naar links en (heel belangrijk!) hou hou was stop. Nadat je de olifant van opzij benaderd had (van voren ziet hij je slecht aankomen) stak de olifant keurig zijn poot omhoog en kon je via zijn poot op zijn nek klimmen. Knieën achter de oren, handen op de kop en rijden maar! Het was echt hoog en best spannend, maar ook superleuk. Hierna gingen we voor een ‘gemakkelijk’ ritje: in een stoel bovenop de rug van de olifant een wandeling van een uur, over soms smalle paadjes en een heel stuk door de rivier.

Toen we dit goed onder de knie hadden, gingen we weer op de kop van de olifant gezeten, met de olifanten naar de jungle, waar zij overnachtten. De volgende dag was het tijd voor het echte toetje: olifanten badderen. Al om half 8 kwamen de olifanten weer terug uit de jungle en mochten we de olifanten in de rivier laten badderen. Zittend op de nek/kop/rug mochte we de olifanten uitgebreid borstelen en lieten ze zich soms kopje onder glijden in het water. Prachtig om te zien hoe die magnifieke beesten hiervan genoten en wij ook!

Al weer erg vroeg terug naar de olifanten voor de wasbeurt.
Gelukkig kwam er al snel een zonnetje bij