Japan - Oranje boven in Kyoto en Hiroshima bijna 70 jaar na de bom (2 of 3)

Vanaf Hakone reden we met een supersnelle kogeltrein, de Japanse Shinkansen, in nog geen twee uur naar Kyoto (toch een ritje van ruim 350 km..). Kyoto is heel lang de hoofdstad geweest van Japan en heeft nog steeds prachtige oude wijken, tempels in oude Japanse zen-tuinen en historische gebouwen. De eerste middag zijn we naar een Shintu-complex geweest aan de rand van Kyoto, waar duizende  feloranje Torii (Japanse poorten die een zuiverende werking zouden hebben) achter elkaar geplaatst zijn en zo kronkelend een kilometerslang pad overdekken; prachtig! Vooral op Pim hadden de Torii een bijzondere werking: hij had eerst helemaal geen zin om mee te gaan maar was opeens helemaal blij en gelukkig toen we een stukje onder de poortjes door hadden gelopen. Het zou ook kunnen dat dit veroorzaakt werd door een blikje met Japans ‘sap’ dat we eerder hadden gekocht en waar 8% alcohol in bleek te zitten...

 

Duizenden "Torii" bij de Fushimi Inari Shrine

De volgende dag konden we weer met de snelle Shinkansen mee, nu naar Hiroshima. Daan had op school uitgebreid les gehad over de Tweede Wereldoorlog, wat hier in Singapore natuurlijk vooral gaat over de verschrikkingen van de Japanse bezetting, en hij wilde graag met eigen ogen de plaats zien waar de eerste atoombom was gevallen. Bijna 70 jaar later staat zowat heel Hiroshima nog steeds in het teken van de bom; op ground zero is een groot Memorial Park gemaakt met een enorm indrukwekkend museum. We werden allevier ook stil van de restanten van de ‘dome’ een oud koloniaal gebouw dat slechts tientallen meters verwijderd was van de inslagplaats van de bom en wonder boven wonder grotendeels overeind is blijven staan. Op het gebouw stond een grote betonnen koepel, waarvan het ijzeren binnenskelet intact is gebleven, bizar!

Herdenkingsceremonie in Hiroshima

In het museum waren maquettes te zien van Hiroshima voor en na de bom; echt alles was in een fractie van een seconde weggebrand in een straal van een kilometer. Het museum had 1 grote horrorshow kunnen zijn, maar liet (gelukkig) vooral heel feitelijk zien waarom er gekozen was om de bom op Hiroshima te laten vallen en wat de gevolgen (ook voor vele jaren daarna) waren. We waren het er allevier over eens dat je dan maar het beste op de plek kon zitten rechtonder waar de bom viel, vooral verhalen van mensen die de bom (enkele dagen of uren) overleefd hadden waren afschuwelijk, met zware brandwonden en nauwelijks hulp, water of medicijnen. Ook stonden er onvoorstelbare ‘weetjes’ geschreven: zo was de temperatuur binnen 1 seconde op de plek waar de bom ontplofte hetzelfde als de oppervlaktetemperatuur van de zon... ongelofelijk!


Kraanvogels (symbool van lang leven) worden nog steeds gevouwen
 voor de slachtoffers van Hiroshima

Hiroshima Castle